Andrea Doria / Conte di Cavour
Pięć włoskich pancerników należących do obu typów, bardzo podobnych pod względem konstrukcji i uzbrojenia, weszło do służby w latach 1914 – 1916.
Ich główne uzbrojenie stanowiło 13 dział kalibru 305mm umieszczonych w pięciu wieżach: dwóch ( dwudziałowej i trzydziałowej ) na dziobie i rufie oraz jednej trzydziałowej na śródokręciu, pomiędzy wysokimi kominami. Dwa pancerniki typu Andrea Doria zamiast 12 dział kalibru 120mm, jak na okrętach typu Conte di Cavour, miały 16 dział kalibru 152mm, a środkową więżę obniżono o jeden pokład. Pod koniec lat 30. wszystkie opisywane pancerniki poddano szeroko zakrojonej modernizacji. Po jej ukończeniu, pomijając prędkość maksymalną mniejszą o 3 węzły, były one w pełni porównywalne ze zbudowanymi później pancernikami typu Littorio. Kadłub okrętów wydłużono o ok. 9metrów, wymieniono kotły i turbiny parowe, zredukowano liczbę wałów napędowych i śrub z czterech do dwóch. Zdjęto środkową wieżę, a pozostałe działa kalibru 305mm przekalibrowano na 320mm. Kazamaty zlikwidowano, a nowego typu działa średniego kalibru zamontowano w wieżach, dodając nowoczesny system kierowania ogniem. Ponadto wzmocniono opancerzenie i zbudowano całkowicie nowe nadbudówki. Przebudowa każdego okrętu trwała niemal cztery lata.